Ne kadar çok tüketiyoruz..
Sevgimizi, merhametimizi, sevincimizi, hüznümüzü..
Üretmek bu kadar zorken, tüketmek niye bu kadar fazla, bunun sebebini hep merak etmişimdir.
Neden paramız için ayağımızı yorganımıza göre uzatırken, sevgi söz konusu olunca pire için yorgan yakarız?
En değerli sermayemiz dostlarımızken, neden en çok onların canını acıtırız?
Merhemi olmadığını bile bile, neden kalp kırmaktan imtina etmeyiz?
Sanırım, bu soruları hiç düşünmediğimizden, ya da kendimizden önce başkalarına sorduğumuzdan oluyor, kim bilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder