İlk hayat suyunu alarak başlar birlikteliğimiz,
O, sonu olmayan göreve memur,
Bense, ne kadar büyüsem de muhtaçlığa mahkum,
Yıllar geçer, değişir birçok şey, ama değişmez bazı şeyler,
Büyürüm, sakallarım çıkar, okullarım biter,
Evlenirim, baba olurum nihayetinde,
Ama mutlak huzuru hep ayni yerde ararım,
Basım sıkışınca hep ayni ismi haykırırım,
Dünya üzerime geldikçe, umutlar yerini kara bulutlara bıraktıkça,
Hiç "ama"sızca rahata erdiğim yerdir annem,
Kocaman dertlerden bir an için kurtulduğum yer,
Allah'ın merhametinden bir derya sirayet etmişçesine,
Göz yaşlarına merhem edilmiştir anneler,
Hayatın derdi, tasası her gün kavurunca yüreğimizi ve vicdanımızı,
Ve hep zannederiz ki duygulanmak kadın işidir,
Yanılgıların en büyüğünü yine anneler yaşatır bize,
En sert erkekler bile ağlar, annelerinin cenazesinde..
EG-2017
EG-2017
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder